Club muzyczny "Bogart" - o zespołach

OD 15 MAJA ZAPRASZAMY DO NASZEJ KUCHNI

Szanowni Państwo, z przykrością informujemy, że koncert Łąki Łan jest odwołany. Zespół podał tą informacje na dzień przed koncertem, łamiąc wszelkie, zwyczajowo przyjęte zasady. Nie mniej, przepraszamy za zaistniałą sytuację dużą rzeszę osób, które wybierały się na koncert. Jednocześnie informujemy Państwa, że zespół Łąki Łan, który wykazał się totalnym brakiem profesjonalizmu a w szczególności brakiem podstawowego szacunku dla Fanów i organizatora, nigdy nie wystąpi na naszej scenie.

Mebius
11.09.2010 (sobota) godz.20.00
bilet 5 zł.

Zespół powstał w marcu 2007 roku.

Nazwę zespołu wymyślił Wojtas po konsultacji z lek. med. dr. Juryńczykiem jakieś 20 lat temu.

Dorobek zespołu Mebius trudno wpisać w konkretny gatunek muzyczny. Jest to ciężkie brzmienie zakorzenione w klimacie Hard & Heavy.

Wojciech Andrzejewski - wokal
Michał Piotrowski - gitara solowa
Michał Tazbir - gitara rytmiczna
Mateusz Cych - perkusja
Marek Andrzejewski - bas

Kamień Kamień Kamień
18.09.2010 (sobota) godz.20.30
bilet 10 zł.

Łódzki zespół KamieńKamieńKamień to jedna z ciekawszych grup na polskiej scenie muzycznej. Rzadko spotykane połączenie dobrego rockowego grania z reggae i funkiem(!) to oryginalna i wybuchowa mieszanka.
W jednym z najbardziej znanych klubów w Łodzi zespół okrzyknięty został przez Macieja Kopackiego - łódzkiego producenta, prezesa Agencji Artystycznej Stereo - "Nowym Zjawiskiem Kultowym!". Autorska kompozycja "Lecš Anioły cz.II" ukazała się na ostatniej składance Piotra Kaczkowskiego "Minimax 5", dzięki czemu ten i inne utwory grupy zagościły na antenie radiowej 'Trójki'(ostatnio u Piotr Barona).
Zespół skorzystał z zaproszenia do udziału w kilku festiwalach otrzymujšc m.in. nagrodę publiczności na "Rock May Festiwal" oraz nagrodę dla najlepszego gitarzysty na "Naszej Stronie Mrocka" i "Widzewskiej Jesieni Muzycznej". Obecnie KamieńKamieńKamień ukończył pracę nad debiutanckim albumem "Afryka".
Fragmenty utworów zamieszczonych na płycie można odsłuchać na stronie www.kamienkamienkamien.com. Na koncertach oprócz własnych utworów można usłyszeć covery takich wykonawców jak Jimi Hendrix, James Brown, Dawid Bowie, Bob Marley, Lenny Kravitz...
Wideoklip do utworu "Scigany" otrzymał nominacje na najlepszy teledysk w kategorii animacja, do tegorocznego FESTIWALU POLSKICH WIDEOKLIPÓW YACH FILM 2010 który odbędzie się 10-12września. Teledysk można obejrzeć w serwisie Youtube:
www.youtube.com/watch?v=RMJfODQLG-U

23.09.2010 (czwartek) godz.20.00
Bilet – 50 zł. ilość miejsc ograniczona
Bilety dostępne od 01.09’10 w klubie
oraz w Fotomargot, Radomsko ul. Reymonta 12

Zespół El Dupa powstał przypadkiem w roku 1999. Dr Yry chciał sobie nagrać dla potrzeb własnych i ku radości najbliższych „solowy projekt”. Pech chciał, że akurat w popularnej jedynce leciał w tym czasie film „Uśpieni”, w którym Dr usłyszał nazwę antidotum na heroinę – l-dopa – zwoje mózgowe zadziałały szybko i pojawił się pomysł płytkiego dowcipu polegający na przerobieniu tej nazwy na El Dupa. Że akurat pojawiła się okazja nazwę tą wykorzystać do nowoprojektowanego projektu – tak też się stało. Początkowo, Dr Yry miał nagrać wszystkie instrumenty na „płytę” El Dupy sam, jednak będąc kompletnym laikiem i abnegatem w temacie obsługi sprzętu do nagrywania (cierpiąc jednocześnie na brak takowego sprzętu), poprosił o pomoc kolegę z zespołu ZTVORKI – Dżordża.

Mniej więcej w tym czasie, Dr Yry kolejną serią przypadków zapoznał się z Kazikiem, który poprzez ZTVORKI zaprosił Zespół Filmowy SKURCZ do pracy nad nowym teledyskiem. Był to czas nieróbstwa i leserki (czyt. studia wyższe), Dr Yry więc wraz z Rudym (basista TPN 25, członek ZF Skurcz) jeździli po Polsce wraz ze ZTVORKAMI i Kultem/KNŻ, gdy owe zespoły grały wspólne koncerty. Na jednym z takowych wyjazdów Dr Yry zapytał Kazika mimochodem (był to Białystok, koncert na AWFie), czy nie zechciałby nagrać kilku „freakowych” partii saksofonu na płytę solowego projektu El Dupa. Jak później zeznał Kazimierz S. – spodobało mu się, że po raz pierwszy jest zaproszony do współpracy nie jako wokalista, lecz jako saksofonista, zatem się zgodził.

Zaczęła się zatem praca nad nagraniem domowym materiału na płytę El Dupa, o roboczym tytule „Better no koncerto”. Dr Yry wraz z Dżordżem pierwszego dnia nagrań zarejestrowali 18 utworów. Dżordż nie poprzestał jedynie na realizacji nagrania i dograł ścieżki gitary basowej do kilku utworów. Tym sposobem skład zaczął się rozszerzać. Kazik, jak powiedział, tak zrobił – pojawił się aby nagrać „kilka freakowych solówek” i spodobał mu się klimat tegoż projektu. Do nagrania kolejnych utworów Dżordż zaproponował gitarzystę ZTVORKÓW – Kazana. Dołączył do tej czwórki poznany na koncertowym zapleczu Materac, ze swoim didżeridu, które idealnie wręcz pasowało do charakteru utworów El Dupy.

Później przyszedł czas na nagrywanie sekcji dętej – Dr Yry zaprosił kolejnych znajomych: Michała Petera, Andrzeja Izdebskiego, Xero (który akurat kupił sobie trąbkę) i Tomka Hołówkę (który akurat dołączył do ZTVORKÓW). Xero i Hoło zostali w „stałym składzie”, Izi i Peter wystąpili jedynie gościnnie.
Wszystkie utwory były nagrywane z automatem perkusyjnym pochodzącym z klawiszy Dr-a Yry, więc na początku grania nie było „żywej” perkusji.
Podczas pierwszego koncertu dołączył do składu perkusista ZTVORKÓW – Lipa. I to już był cały skład.

Pierwszy koncert zagraliśmy dzięki życzliwości i otwartości niezwykłego człowieka, jakim jest Andrzej Kozdra – ówczesny właściciel zakopiańskiego klubu Pstrąg. Za wstawiennictwem Kazika, El Dupa zagrała swój pierwszy koncert na urodzinach klubu. O życzliwości Andrzeja niech świadczy fakt, że zespół w pierwszym roku działalności, wystąpił w Pstrągu siedmiokrotnie. W żadnym klubie nigdy El Dupa tyle razy nie grała i pewnie nie zagra.

Po serii koncertów w Pstrągu, Kazik (który z serii wspomnianych siedmiu, grał tylko dwukrotnie, oprócz tego występował też z El Dupą w Łodzi i Lądku Zdrój) przekonał się do grania w tym niecodziennym projekcie i dzięki niemu zespół ruszył z miejsca. Za wstawiennictwem Pana Kazimierza, SP Records zgodziło się wydać płytę El Dupy. Nagrywanie jej było jedną wielką zabawą i jedną wielką imprezą. Prawdopodobnie dlatego płyta „A pudle?” jest tak spontaniczna.

Warte odnotowania fakty z pierwszej płyty, to wydanie dwóch singli – Natalia w Brooklynie i Prohibicja, oraz poznanie Zaciera i namówienie go do koncertowania. Dr Yry do dziś uważa to za jeden ze swoich największych sukcesów. Zacier nigdy nie koncertował, nie chciał się personalnie ujawniać, a był i jest do dziś wielkim autorytetem dla Dr-a.

Zespół przez pół roku dość intensywnie koncertował. Pod koniec roku 2001, El Dupa postanowiła zacząć nagrywać swoją drugą płytę. Choć większość muzyki została już zarejestrowana, zespół powoli zaczął się rozchodzić. Każdy miał swoje prywatne plany do zrealizowania i inne projekty, w których występował.

Latem 2006 roku, po 4,5 roku ciszy – Dr Yry spotkał się z Kazikiem i zaproponował próbę dokończenia drugiego albumu El Dupy. Pech chciał, że Kazik akurat nie pracował nad żadnym innym projektem i poparł pomysł Dr-a. Jesienią zaczęło się nagrywanie płyty. Skład zebrał się ponownie – oprócz Materaca, który siedzi w USA i nagrywa z zespołem „wirtualnie” – i dokończył „stare” utwory nagrywając również wiele nowych.

Dr Yry wprowadził w El Dupie nietypowa tradycję – z każdym wydawnictwem, pisownia nazwy zespołu ulega zmianie. Dotychczas pojawiły się nazwy: El Dupa, El Dojpa i El doopa. Nowa płyta wydana zostaje pod szyldem L-Dópa, a nosi tytuł „Gra?”. Tytuł ten jest parafrazą jednego z utworów zespołu – „El Dupa gra”.

Podsumowując płytę: znów mamy do czynienia z muzycznym tyglem, pomieszaniem wszelkich możliwych stylów muzycznych i udziałem wielu gości. Tak więc na płycie znajdziemy: funk, reggae, punk, techno, surf, rock, hip-hop, jazz, noise, bossanowa, cold wave i inne trudne, bądź niemożliwe do nazwania style muzyczne.

Wśród gości znajdują się: The Syntethic aka Człowiek Widmo aka Miszcz Pavarotti wraz ze swoim składem, Zacier, Andrzej „Izi” Izdebski, Krzysiek Grudziński z Power of Trinity, Brat Pafnucy z Braci Pafnucy, Janek Staszewski (syn Kazimierza), Vashka z Polish Humppa Team. W składzie nastąpiła w trakcie nagrywania jedna zmiana: odszedł Tomek Hołówka, a za niego do składu wstąpił Tomek Glazik, znany z występów m.in. w Kulcie.

Kuśka Brothers
2.10.2010, godz. 20.30

Kuśka Brothers – zespół znany jest głównie z licznych koncertów na festiwalach, juwenaliach i w klubach w całym kraju. Formacja, która miała być jednorazową prowokacją jest obecna na scenie od 15 lat. Jak sama nazwa wskazuje, projekt już u swego zarania nie należał do gatunku super poważnych. Grupa złożona z 5 muzyków o olsztyńskich korzeniach i zdecydowanie punkowym zapleczu nastawiona była na kompletną i pierwotną koncertową rozpierduchę. W ten sposób podbiła legendarny festiwal „Yapa” w Łodzi, terroryzując jury niekonwencjonalnymi interpretacjami piosenki turystycznej i stając się „kultowym” wykonawcą związanym z tą imprezą. Po paru koncertach kapela z przyjemnością i zaskoczeniem zauważyła, że muzyką można zająć się też konstruktywnie. Bezpretensjonalny mix melodyjnego punk rocka, przewrotnych tekstów i szczerego scenicznego rozbisurmanienia spowodował, że Kuśka Brothers jest jedną z najpopularniejszych formacji funkcjonujących w nieoficjalnym obiegu muzycznym. Pomimo nieobecności w szerokich mediach, grupa gra kilkadziesiąt koncertów rocznie. Te z kolei zawsze gwarantowały jedyną w swym rodzaju obfitość doznań artystycznych i nie tylko. Specyficzny klimat i kontakt z publicznością powodują, że występy Kuśka Brothers to bardziej otwarte happeningi niż konwencjonalne koncerty: bez rozpiski, z dużym udziałem widowni i sporą dozą improwizacji. Jesienią zespół rusza w Polskę promować swój debiutancki album Będzie gorzej. Krążek jest próbą przekazania atmosfery i muzyki, która do tej pory była jedynie udziałem uczestników występów „live”. Płyta zawiera przekrojową kompilację z działalności artystycznej zespołu, stylistycznie odwołującą się do największych inspiracji grupy: Ramones, Sex Pistols, Clash, Motorhead.

Please The Trees
Support - Peter J. Birch
9.10.2010 godz. 21.00

W Czechach miłośnikom muzyki alternatywnej nie trzeba przedstawiać tego zespołu. Na terenie Polski są coraz bardziej rozpoznawalni. W październiku swój drugi album „Inlakesh” wypuści czeski zespół Please The Trees! Grupa przyjedzie też na siedem koncertów do naszego kraju. Płyta ukaże się w Polsce nakładem Borówka Music /Absent Hour Records.

Wszyscy muzycy Please The Trees urodzili się w Czechach. Jednak kiedy wychodzą na scenę, widz zapomina, że pochodzą z Pragi i Taboru. Inspiracje artystów sięgają bowiem daleko poza rodzinny kraj.

To właśnie Please The Trees reprezentowali Czechy na amerykańskim South By Southwest Festival 2010, jednym z największych festiwali świata! Zagrali również krótką trasę po USA. To tę kapelę poleca na swojej stronie internetowej Patti Smith. Tak – ta Patti Smith! To właśnie Please The Trees było gwiazdą wszystkich ważnych czeskich festiwali muzycznych. Grali również w innych częściach Europy zbierając wiele pochlebnych recenzji. Dzielili scenę m.in. z Akron/Family, Tindersticks czy Wovenhand (ex-16 Horsepower).

W 2009 roku zespół gościł na dwóch krótkich trasach koncertowych w Polsce. Prasa pisała później: – Na szczególną uwagę zasługiwał koncert czeskich muzyków z Please The Trees. Pokazali zupełnie nową muzyczną jakość. Warto ją poznać, gdy dojadą w wasze okolice. Anglojęzyczne kompozycje śpiewane przez SelFbrusha wprawiają w pozytywnie melancholijny nastrój – pisała Agnieszka Łopatowska w portalu interia pl.

No właśnie! Liderem i wokalistą kapeli jest SelFbrush – songwriter dobrze znany polskiej publiczności. Był w naszym kraju na czterech solowych trasach i dał ponad 30 koncertów.

Mariusz Wiatrak z „Gazety Wyborczej” pisał: – Czesi też grają alternatywę i mają jej naprawdę godnego reprezentanta. Występuje jako SelFbrush. Spokojnie można o nim dzisiaj napisać, że to jeden z najbardziej obiecujących muzyków z tej części Europy – ocenia dziennikarz.

Inspiracje członków zespołu są bardzo różnorodne: od twórczości Mogwai aż po muzykę Neila Younga. Trzy lata temu wyszedł debiutancki album zespołu „Lion Prayer”.

Wiosną 2010 roku, po roszadach w składzie, grupa wydała drugą płytę „Inlakesh”. Album trafi na polski rynek w 4 października 2010 roku. Znalazło się na nim osiem utworów. Please The Trees grają tu inaczej niż na debiucie, zespół ewidentnie eksperymentuje z nowym brzmieniem, próbuje nowych rozwiązań, ale jednocześnie dzięki wyrazistemu stylowi, słuchacz od razu orientuje się, że to muzyka właśnie tej czeskiej kapeli. Jeszcze dwa lata temu można było powiedzieć, że Plese The Trees łączą alternatywnego rocka z alt country. Obecnie o wiele trudniej określić ich brzmienie. Na „Inlakesh” słuchacz odnajdzie folk, nutkę Dzikiego Zachodu, gitarowy hałas, ale też to, za co najbardziej ceni SelFbrusha, lidera kapeli: piękne melodie okraszone jego cudownym wokalem.

Peter J. Birch

Debiutancka EP „In my Island” 19-letniego songwritera z Wołowa trafiła do sklepów 24 kwietnia. Tego dnia Peter J. Birch dał okolicznościowy koncert z projektem Czesław Śpiewa. Później zdał maturę i występem w radiowej Trójce rozpoczął ogólnopolską trasę koncertową. W międzyczasie zbierał bardzo pochlebne recenzje za swój debiut. Ale to nie jedyne sukcesy Petera!

Naprawdę nazywa się Piotr Jan Brzeziński. Mieszka i komponuje w Wołowie, na Dolnym Śląsku. Jest tegorocznym maturzystą. Jego muzyka obraca się wokół akustycznego indie folku. Na twórczość Piotrka wielki wpływ mają tacy artyści jak Damien Rice, Rocky Votolato czy Damien Jurado.

W kwietniu na sklepowe półki (dzięki Locco Records/Borówka Music) trafiły pierwsze nagrania Piotrka. Debiutancką EP „In my Island” maturzysta nagrał w studiu Przemysława „Perły” Wejmanna. Były muzyk Acid Drinkers produkował wcześniej m.in. album Much „Terroromans” oraz płyty takich grup jak Let The Boy Decide czy Blue Raincoat. „Perła” zajął się również miksem i masteringiem nagrań Piotrka.

Debiutancką EP Petera promował singiel „Morning Bird”, który miał premierę w radiowej Trójce 7 kwietnia 2010 roku. Tuż po wydaniu EP 19-latek przystąpił do zdawania matury (skutecznie), a później wyruszy w trasę koncertową obejmującą kilkanaście miast na terenie całej Polski. Zagrał również w radiowej Trójce.

Peter J Birch ma za sobą kilkadziesiąt koncertów, zdążył już wystąpić u boku zespołów Czesław Śpiewa, Iowa Super Soccer, Lonely Drifter Karen, Twilite, Loco Star, a także SelFbrusha, Tymona Tymańskiego, ET Tumasona czy Romka Puchowskiego.

– Okazuje się, że mamy nad Wisłą songwriterów na światowym poziomie. Udowadnia to Peter J.Birch. To debiut roku na polskiej scenie indie-folkowej! – „Instytutu Rozwoju Kultury Alternatywnej” (IRKA)

– Pamiętam jak kilka miesięcy temu miałem okazję posłuchać Piotra na żywo. Pomimo lekkiej scenicznej niepewności już wtedy słychać było potencjał w jego muzyce. Nagrywając „In my Island” dowiódł, że to co robi, robi szczerze i przemyślenie. – Wojciech Żurek, magazyn „Splot”

– Cztery premierowe, solidnie zrealizowane utwory Petera to pierwszy zwiastun jego muzycznych możliwości. Głos artysty brzmi na naszej krajowej scenie bardzo wyraźnie. Mało który z naszych rodzimych artystów, z podobnym wyczuciem i przekonaniem, potrafi wyśpiewać swoje emocje w obcym języku. – Marcin Bieniek, portal „Uwolnij Muzykę”

– Amatorzy akustycznego grania powinni się cieszyć, że pojawił się ktoś taki, jak Piotrek Jan Brzeziński. – Martyna Zagórska, portal „Elephant Shoe”

– Artysta dysponuje charakterystyczną barwą głosu, która doskonale współgra się z proponowanym repertuarem. Niełatwo zaintrygować słuchacza mając do dyspozycji jedynie gitarę i głos. Peterowi się to udaje także dzięki kompozycjom. Birch pisze po prostu naprawdę dobre piosenki. – Tomek Staszczyk, „Dziennik Wielkopolski”

– Jego akustyczne ballady służą odprężeniu i przeniesieniu się do nibylandii. – portal We Are From Poland

– Nagrania Piotra przypominają mi solową twórczość Eddy'ego Veddera z Pearl Jam. Śpiew Petera ma w sobie coś z grunge. Bardzo amerykańska jest ta EP. Trochę filmowa, bardzo obrazowa, spokojna, ale nie zachowawcza i wróżąca dużo dobrego na przyszłość. Szczerze polecam wszystkim, którzy w natłoku nowoczesności, szukają szczerych akustycznych dźwięków. – Rafał Ziemba, „Kulturatka”

– Z tą EP na pewno zbrata się niejedna wrażliwa dusza. Mam nadzieję że matura pójdzie mu równie dobrze, jak nagranie tej perełki. – Kaśka Majka, portal Magnetoffon

– Czteroutworowa EP Petera J. Bircha to prawdziwa perełka. Mamy do czynienia z wydawnictwem jak najbardziej dojrzałym i wartym uwagi. – Tomasz Turski, portal Klubowa

– Całość przywołuje na myśl Marka Kozeleka, Jose Gonzaleza czy solowego Thoma York’a. Peter śpiewa po angielsku i wychodzi mu to bardzo dobrze. – Maciej Pletnia, portal „Music News”

Krzak
10.10.2010 godz.20.00

KRZAK to fenomen na skalę światową - będąc grupą instrumentalną, w pierwszej połowie lat 80-tych, należał do najpopularniejszych formacji rockowych w Polsce. Ten artystyczny dorobek przetrwał próbę czasu a ich koncerty nadal cieszą się wielkim uznaniem publiczności i krytyków. KRZAK ma na swym koncie złote płyty. Może też pochwalić się reedycjami oraz premierami dziewięciu płyt, które wydał Metal Mind Productions.

Koncerty zespołu są ogromnym sukcesem artystycznym i komercyjnym. Krzak przy szczelnie wypełnionych salach jest entuzjastycznie przyjmowany. Zespół zasłużenie wrócił do swojej dawnej wielkiej popularności.

KRZAK
Muzycy Krzak to czołowe postacie polskiej i europejskiej sceny muzycznej. Na swoim koncie mają współpracę z grupami: Niemen, SBB, Laboratorium, Dżem, TSA, Irek Dudek Blues Band, Shakin’ Dudi, Republica, Voo Voo, Young Power, Tomasz Stańko, Tadeusz Nalepa, Józef i Jan Skrzek, Tomasz Szukalski, itd. W swoim dorobku posiadają wiele autorskich płyt.

* Jan Błędowski zamieszkały na stałe w Niemczech to jeden z czołowych skrzypków europejskich. Najlepszy instrumentalista BLUES TOP 2010

* Leszek Winder, gitarzysta. Laureat oraz od lat w ścisłej czołówce, plebiscytów na najlepszego polskiego gitarzystę rockowego i bluesowego (GUITAR TOP, BLUES TOP i inne).

- Joachim Rzychoń – Znakomity gitarzysta basowy, od wielu lat mieszkający w Niemczech. Nagrywa i koncertuje z gwiazdami tej miary co: Bryan Ferry, Chris De Burgh, Jenifer Rush, Gloria Gaynor i inni. W latach 70-tych, mieszkając jeszcze w Polsce, grał z Tadeuszem Nalepą i grupą Niebiesko-Czarni. Ciekawostką jest fakt, że urodzony w Katowicach Achim Rzychoń był pierwszym w Polsce basistą grającym kciukiem.

Ireneusz Głyk współpracował z czołówką muzyków sceny jazzowej jak i pop-rockowej. Stanisław Sojka, Justyna Steczkowska, Paweł Kukiz, Reni Jusis, Ireneusz Dudek, Mieczysław Szcześniak, Jorgos Skolias, Katarzyna Gertner, Ewa Uryga, Anthimos Apostolis, SBB, Tomasz Stańko, Tomasz Szukalski, Maciek Sikała, Piotr Wojtasik, Grzegorz Kapołka, Bronisław Duży, Grażyna Łobaszewska, Marek Bałata, Wojtek i Jacek Niedziela, Ruth Lynch, Junior Robinson-to tylko niektóre z postaci z jakimi muzykował.

Jako muzyk sesyjny nagrał wiele płyt nie tylko dla artystów polskich, ale i zagranicznych.

Koncertował w USA, Niemczech, Francji, Dani, Włoszech, Czechach, Słowacji, Ukrainie, Austrii

Krzysztof Wolinski & Maciej Strzelczyk
20.10.2010 (sobota) godz.20.00

KRZYSZTOF WOLIŃSKI - gitara debiutował w Duo Completorium w 1978 roku - główna nagroda na Festiwalu Złota Tarka oraz stypendium Wild Bill Davisona.W 1982 roku, w rozszerzonym do kwartetu składzie nagrał pierwszą płytę ”Purpurowa Bossa” . W 1984 na Jazz Hoeilaart /Belgia / otrzymał jedna z głównych nagród. Kolejny zespół , którego był założycielem ,a zarazem nazwa płyty, to „Just Ouartet” .W pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych komponuje muzykę do baletu „Anioły”/Polski Teatr Tańca -premiera 1994/ i do kameralnego spektaklu ”Be Careful” /przedstawionego na festiwalu w Edynburgu/.

W latach dziewięćdziesiątych nagrywa kilka znaczących płyt z czołowymi muzykami jazzowymi:1996 „Ich Portret” z Wł.Nahornym,1997”Jobim” z M.Strzelczykiem,oraz cztery płyty z World Strings Trio : „Grappeling ”, „ Live In Rabarbare ” /najlepsza płyta gitarowa”Gitarowy Top 2000”/, „An Evening in Warsaw ” /wydana w USA/, „Live in Kiev ” /trzy kolejne nominacje do nagrody Fryderyka/. Koncertował na prestiżowych festiwalach jazzowych w Niemczech , Szwajcarii, Finlandii, Portugalii ,Belgii, na Węgrzech ...

Debiutował w 1983 roku na festiwalu Jazz Juniors, by w dwa lata później otrzymać główną nagrodę na festiwalu skrzypków jazzowych w Szczecinie. Występował wówczas w zespole Kazimierza Jonkisza. W 1986 roku zdobył nagrodę dla najlepszego instrumentalisty festiwalu Jazz nad Odrą występując z zespołem Set Off. Koncertował np. ze Sławomirem Kulpowiczem, Markiem Blizińskim, grupą Basspace Witolda Szczurka oraz muzykami amerykańskimi (np.Irwingiem Lee Juniorem). Z kwartetem Zbigniewa Namysłowskiego wystąpił na Jazz Jamboree ’91 oraz zrealizował z nim album „Last olińsk”. Z Tomaszem Stańko nagrał muzykę do filmu „Pożegnanie z Marią”. Wraz z Piotrem Rodowiczem i Krzysztofem olińskim nagrał album „Grappeling”. W dyskografii ma także albumy autorskie: ”Music For M” oraz „Jobim”.

Mech
10.11.2010 godz.20.30

MECH powstal w roku 1977 w Warszawie. Poczatkowo dzialal w skladzie: Maciej Januszko - spiew, gitara; Robert Milewski - spiew, klawisze; Janusz Lakomiec - gitara; Krzysztof Fijalkowski - bas; Adam Lewandowski - perkusja (min. Air Condition); Andrzej Nowicki - bas (pózniej Perfect) i Janusz Domanski - perkusja. Od 1981 roku MECH dzialal w skladzie: Maciej Januszko - gitara bass, gitara, spiew, Janusz Lakomiec - gitara, spiew, Robert Milewski - instrumenty klawiszowe, spiew, Andrzej Dylewski - perkusja, instrummenty perkusyjne i w tym skladzie nagarl dwie legendarne plyty - Bluffmanie i Tasmanie.

Obecnie zespól powraca, z inicjatywy Jurka Owsiaka i Janusza „Kosy” Kosińskiego w składzie Maciej Januszko -śpiew ,Piotr DZIKI Chancewicz gitary Krzysztof Najman - bas i Piotr Pawłowski - perkusja Jesienią 2005 roku nagrywa muzykę do gry PAINKILLER i płytę „Mech” na której usłyszeć można kilka starych utworów w nowych aranżacjach oraz nowe, niezwykle dynamiczne , utrzymane w powracającej konwencji hard i heavy rocka. Na płycie znalazły się także teledyski do utworów „Painkiller” i „Nie widzieć nic”.

Mech zagrał na największych festiwalach i wydarzeniach kulturalnych w kraju i ma w dorobku występy w takich miejscach jak Przystanek Woodstock, Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Warszawie, METAL HAMMER FESTIVAL, oraz u boku takich gwiazd jak KORN, Black Label Society SOULFLY, a także BLACK SABBATH-HEAVEN&HELL czy URIAH HEEP.

CREE
13.11.2010 godz. 20.30

Zespół został założony w 1993 roku w Tychach przez Sebastiana Riedla i Sylwestra Kramka.

Nazwę Cree pomógł wymyślić ojciec Sebastiana, Rysiek Riedel, który zawsze fascynował się życiem i historią Indian. Sam także wspominał, że chciałby mieć zespół o takiej nazwie. Syn spełnił marzenie ojca i tak powstał zespół Cree.

W tym samym roku zespół zadebiutował w Tychach, kolejne zaś lata poświęcił na tworzenie i doskonalenie swoich umiejętności.

Ogólnopolski debiut Cree odbył się w 1997 r. podczas I Festiwalu Młodej Kultury a pierwszym sukcesem było zdobycie Grand Prix VI Olsztyńskich Nocy Bluesowych.

Kolejnym wydarzeniem dla zespołu był , zarejestrowany przez TVP, koncert na ,, FAMIE” w Świnoujściu.

Następnym etapem na drodze Cree do zaprezentowania swojej twórczości szerszej publiczności był koncert w Sali Kongresowej w Warszawie, jako support przed Johnem Mayallem. Zespół został bardzo ciepło przyjęty.

W maju 1998 roku zespół został zaproszony do Francji na Festiwal w Lille i zagrał kilka udanych koncertów przed francuską publicznością. Brzmienie zespołu przypadło do gustu, znanym z wyszukanego smaku, Francuzom.

Tuż przed wyjazdem do Francji, Cree zarejestrował materiał na debiutancką płytę, która otrzymała przychylne recenzje i znalazła uznanie wśród fanów bluesa i rocka.

Popularność zespołu znacznie wzrosła po sukcesach odniesionych na Olsztyńskich Nocach Bluesowych, Przystanku Woodstock w Żarach i Rawie Blues w Katowicach.

W grudniu 1998 roku zespół rozpoczął współpracę z wytwórniami Pomaton EMI i Scena FM i nagrał swoją pierwszą płytę. Zarejestrowano wówczas cały materiał z poprzedniej płyty, wprowadzając drobne korekty w brzmieniu utworów i dodając jeden nowy utwór pt. ,, Czyja to wina, może Twoja też …”

Pierwszą płytę Zespół nagrał w składzie: Sebastian Riedel- wokal, gitara, Dariusz Sarna- gitara basowa, Marek Gruszka- gitara, Adrian Fusch- instrumenty perkusyjne oraz Krzysztof Głuch- fortepian. Gościnnie w nagraniu wzięli udział: Sylwester Kramek- gitara, Michał Giercuszkiewicz- instrumenty perkusyjne oraz Rafał Rękosiewicz- organy hamonda. W nagraniu uczestniczył także Paweł Berger z zespołu Dżem. Promując swoją pierwszą płytę Cree wystąpił w programie telewizyjnym 100% live, a także uczestniczył w trasie koncertowej razem z zespołem Perfect z okazji jego 20-lecia zespołu.

W roku 2000, wokalista zespołu Cree, Sebastian Riedel zajął 2-gie miejsce w kategorii : najlepszy wokalista bluesowy w plebiscycie miesięcznika ,, Twój Blues”.

Pod koniec roku 2000 zespół nagrał utwór pt. ,, Wesoła nowina” na płytę z bluesowymi kolędami oraz zrealizował teledysk dla telewizji Polsat.

Na stałe do zespołu powrócił Sylwester Kramek, natomiast odszedł Marek Gruszka i Dariusz Sarna, którego zastąpił na gitarze basowej ,wybitny śląski basista legendarnej grupy KRZAK, Jurek ,,Kawa” Kawalec. W tym składzie zespół zaczął pracować nad materiałem do kolejnej płyty „Za tych”. Ukazała się ona w lipcu 2002 roku a nagrywana była w Zamku w Niepołomicach. Jej cechą charakterystyczną był wyjątkowy klimat i teksty piosenek. Płyta sprzedała się bardzo dobrze a magazyn „Twój Blues” uznał ją za bluesową płytę roku 2002.

W roku 2003 z Cree odszedł Krzysztof Głuch, co przyczyniło się do zmiany brzmienia zespołu na mocniejsze, gitarowe przy jednoczesnej rezygnacji z klawiszy.

Najbardziej bolesną stratą dla zespołu była śmierć Jurka Kawalca. 9 września 2003 r., po ciężkiej chorobie, odszedł wspaniały muzyk i przyjaciel. Jak podkreśla Sebastian Riedel ” Kawa jest , będzie i zostanie”.

Nowym basistą w Cree został Lucjan Gryszka, doświadczony muzyk śląskiej sceny.

W październiku tego roku zespół nakręcił teledysk, promujący film dokumentalny o Ryśku Riedlu, którego premiera odbyła się rok później.

Rok 2004 przyniósł zespołowi kolejne zmiany. Adriana Fuscha na instrumentach perkusyjnych zastąpił Tomasz Kwiatkowski, który do współpracy zaprosił grającego na instrumentach klawiszowych, znanego śląskiego muzyka, Adama Lomanię. W takim składzie zespół gra do dziś.

Jednym z najważniejszych ,jak nie najważniejszym wydarzeniem tego roku dla zespołu było podsumowanie swej 10-letniej działalności artystycznej. Z tej okazji zespół wydał płytę pt. ,, Parę lat”, umieszczając na niej 10 utworów z poprzednich płyt (kilka w innych aranżacjach), w tym jeden nowy pt. ,, Parę Lat”.

W tym też roku wokalista zespołu, Sebastian Riedel, wziął udział w programie Bar VIP, co przyczyniło się do zwiększenia popularności Cree.

W grudniu 2007 roku zespół Cree wydał kolejną, piątą już płytę, w ciągu swej działalności ,, Tacy sami”. Płyta zebrała dobre recenzje w prasie muzycznej.

W maju 2009 roku zespół Cree wystąpił we Wrocławiu na ,, Thanks Jimi Festiwall” poświecony Jimiemu Hendrixowi. Na głównej scenie tego festiwalu pojawił się wokalista grupy Cree Sebastian Riedel i tacy muzycy jak: Leszek Cichoński, Mieczysław Jurecki i Marek Raduli. Wraz z 6000 uczestników festiwalu zagrali oni utwór ,,Hey Joe” , bijąc tym samym rekord Guinessa.

6 czerwca 2009 r. miało miejsce kolejne ważne wydarzenie w historii zespołu. W pięknej scenerii Teatru Śląskiego im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, przy współudziale orkiestry kameralnej AUKSO z Tychów pod kierownictwem Marka Mosia, dyrygenta i dyrektora orkiestry, Zespół Cree obchodził kolejny swój jubileusz -15-lecia działalności artystycznej. Gośćmi koncertu byli : Józef Skrzek, Krzysztof Głuch, Marek Gruszka, Jan Gałach i Adrian Fusch. Koncert ten został udokumentowany i wydany na płycie audio „15” , a wkrótce pojawi się również płyta DVD .

Mottem zespołu i jego myślą przewodnią są słowa często używane przez Sebastiana Riedla : ,, Żeby żyć trzeba grać, żeby grać trzeba żyć”.

Kran
19.11.2010 godz. 20.30

Kran to międzynarodowy kwartet jazzowy prezentujący w całości własne kompozycje, pełne nowych, ciekawych rozwiązań harmonicznych i bardzo nowatorskiej melodyki. Wszystko to emanuje energią mocno osadzoną w Hard Bop'ie. Muzycy grający w zespole mają na swoim koncie wiele znaczących nagród muzycznych jak tez współprace z gwiazdami sceny jazzowej polskiej, niemieckiej i duńskiej o czym można przeczytać poniżej w ich biografiach. Zespół już od swojego powstania czynnie brał udział w muzycznym życiu Polski, Danii oraz Niemiec. Liczne trasy koncertowe oraz nowoczesne brzmienie i bezkompromisowa gra zespołu powodowała ferment w środowisku muzycznym. Kran ma na swoim koncie debiutancki krążek "K.R.A.N.", który otrzymał bardzo dobre recenzje wielu fachowych pism i portali muzycznych jak choćby „Jazz Forum“ oraz uznanie jazzfanów, zwłaszcza tych poszukujących. Utwory z płyty można było usłyszeć w wielu największych rozgłośniach radiowych w Polsce oraz w słynnych Trzech Kwadransach Jazzu Ptaszyna Wróblewskiego, któremu to płyta kwartetu przypadła bardzo do gustu.

Kasper Tom Christiansen (perkusja) W czerwcu 2008 ukooczył "Carl Nielsen Academy of Music" w Odense, obecnie mieszka w Berlinie, gdzie współpracuje z wieloma muzykami niemieckiej sceny mainstreamowej jak i alternatywnej. Tam też ostatnio daje się poznad jako lider zespołu "Fusk", którego członkiem jest "gigant" sceny free, Rudi Mahall ("Der Rote Bereich"). Jako bardzo aktywny kompozytor posiada własny sekstet ("HornAmok!") oraz, utytułowany licznymi nagrodami, doceniony przez krytyków zespół QuartZ, z którym koncertuje na całym świecie, m.in. w New York City. To tylko niektóre z projektów artysty, które pokazują że Kasper jest muzykiem bardzo odważnym i doświadczonym, o czym można również przekonać się na koncertach zespołu "Kran".

Gitarzysta, kompozytor, zamieszkały w Danii student The Carl Nielsen Academy of Music Odense (Dania). Już, jako nastolatek zwycięzca konkursu Noce Bluesowe w Rawie Maz. w 2000 r. ( jury w składzie W. Karolak, Stan Skibi, L. Cichooski). Laureat pierwszego miejsca w konkursie mistrzowskim gitarzystów jazzowych Guitar City 2007, oraz wyróżnienia na konkursie „Jazz nad Odra 2008”. W roku 2009 został uhonorowany nagrodą dla największej osobowości muzycznej konkursu ”Bielska Zadymka Jazzowa”. Za osiągnięcia muzyczne, jako student The Carl Nielsen Academy of Music został uhonorowany szwajcarsko-duoskim stypendium „Fundation Idella”. Jest współzałożycielem jak również kompozytorem muzyki zespołów takich jak „Off-Quar-Tet„ , „Hunger Pangs” oraz „Kran”, z którym w marcu 2009 nakładem duoskiej wytwórni Getway Records wydał swoją pierwsza płytę.

Wyróżnia się charakterystycznym brzmieniem oraz biegłością stawiając nacisk na własny styl i osobowośd, które dają się rozpoznad w jego grze i kompozycjach. Jest muzykiem aktywnie działającym i współpracującym ze środowiskiem duoskim, niemieckim oraz polskim o czym świadczą liczne i długie trasy koncertowe w wielu składach.

Ten niewidomy artysta uważany za jednego z najbardziej utalentowanych duoskich basistów młodego pokolenia. Absolwent Manhattan School of Music w Nowym Jorku w klasie „post graduated”. Na swoim koncie ma współpracę z wieloma muzykami zarówno w Danii jak i poza granicami tego kraju (np. Randy Brecker, Tony Malaby, Anders Mogensen). Kilkakrotnie uczestniczył w największych Europejskich festiwalach jazzowych jak np. Copenhagen Jazz Festival. Wyróżnia się bardzo specyficznym podejściem do swojego instrumentu, traktując kontrabass bardziej jako instument melodyczny, wprowadzając do zespołowego akompaniamentu bardzo ciekawe, rozbudowane tekstury. Jest też znakomitym solistą świetnie znajdującym się w różnych stylistykach od czystego Bebopu do Free.

Student IV roku na Carl Nielsen Academy of Music w Odense (Dania) na wydziale kompozycji. Współpracuje z wieloma zarówno polskimi, duoskimi jak i niemieckimi muzykami (Anders Mogensen, Simon Krebs, Rudi Mahall, Kasper Tom Christiansen, Richard Andersson). Posiada własne, duoskie trio (Rasmus Schmidt - perkusja, Richard Andersson – kontrabass) oraz współtworzy znany już na polskiej scenie jazzowej zespół „Kran”. Regularnie również koncertuje z różnymi projektami jako bardzo aktywny sidemen (m. in. „Horn Amok”, „Krebstet”, „Dynastieafsted”, „Licht An!”) w Daniii, Niemczech i Polsce. Tomek jest laureatem nagrody indywidualnej w prestiżowym konkurskie “Krokus Jazz Festiwal”. Jego charakterystyczne brzmienie oraz specyficzne podejście do harmonii czynią jego muzykę bardzo oryginalną – zarówno, jeśli chodzi o grę solową jak i o jego kompozycje.

Johnny Coyote
20.11.2010 godz. 20.30

Zespół Johnny Coyote powstał w styczniu 2007 roku. Założycielem naszej grupy jest Janusz Orlikowski – perkusista, który zebrał pozostałych muzyków: gitarzystów Darka Wilka i Piotra Janużyka oraz basistę Aleksandra Szturo.

Zaczęliśmy tworzyć od początku muzykę instrumentalną. Własne kompozycje znalazły uznanie na pierwszych koncertach, jednak sprawa uzupełnienia składu o wokalistę była przesądzona.

W czasie koncertu w pilskim pubie Classic w czerwcu 2007 roku spontanicznie dołączył się do nas wokalista grający na harmonijce – Piotr Nadulski – „Falcon”, który urozmaicił nasz występ, co sprawiło, że pozostał on wokalistą i harmonijkarzem „Kojotów”.

Inauguracja działalności zespołu w składzie 5-osobowym przypadła na koncert zorganizowany w ramach festiwalu „Blues Express” w lipcu 2007 roku – zagraliśmy na początku koncertu finałowego w amfiteatrze w Zakrzewie.

Do końca roku zagraliśmy jeszcze kilkanaście koncertów nie tylko w naszym regionie. Wyróżnić należałoby koncerty w Żarach ( koncert na zlocie motocyklowym z zespołem Dżem ), w Poznaniu ( pub Lizard King ), we Wrocławiu ( klub AliVE ).

Na przełomie lat 2007 / 2008 zespół wszedł do studia „Q” w Żeleźnicy, aby nagrać swoja pierwszą płytę – „Pieśń kojota”. Realizatorem nagrań był Tomek Rożek, którego duże doświadczenie pomogło w uzyskaniu bardzo dobrego efektu w postaci niezłej muzyki. Nie było możliwości realizacji nagrania bez wsparcia Darka Rajka. Samo wydanie płyty miało miejsce przy wydatnej pomocy wielu osób, niemniej jednak szczególne podziękowania należą się, poza wymienionymi wcześniej, autoryzowanemu dealerowi Harley-Davidson – V-Force – Appaloosa. Wszystkim wymienionym oraz tym, których nie wymieniliśmy dziękujemy za wszelką pomoc, bez której wielu projektów nie bylibyśmy w stanie zrealizować.

W składzie 5-osobowym z wokalistą „Falconem” występowaliśmy równy rok. Piotr ze względów osobistych nie mógł kontynuować współpracy z „Kojotami” – wielkim finałem kończącym ten etap historii zespołu był koncert na Blues Expressie – tym razem mieliśmy prawdziwą przyjemność zagrać w wagonie pocztowym pociągu z Poznania do Zakrzewa. „Falcon” tym koncertem pożegnał się z grupą oraz fanami blues-rocka.

Zaczęliśmy poszukiwanie wokalisty na miejsce Piotra – nie było to łatwe, ponieważ był on nie tylko sprawnym wokalistą i operatorem harmonijki ale i miał duży potencjał twórczy. W sierpniu 2008 dołączyła do nas Ola „Samara” Gorzycka – wokalistka o silnym, charakterystycznym głosie, którą uwieczniliśmy na kilku nagraniach zrealizowanych w czasie krótkiej wizyty w Studiu Q. Z Olą zagraliśmy 2 koncerty – w Głowaczowie oraz w Starym Drawsku ( wraz z zespołem Jerry’s Hole Band ).

Względy logistyczne spowodowały jednak dość szybkie zakończenie współpracy z „Samarą” – stosunkowo duża odległość, jaką musiała ona pokonywać w drodze na próby odbywające się w Pile była ostatecznie powodem rozstania się z Kojotami. Nie zmienia to jednak tego, że wniosła Ola ożywczy impuls do naszej twórczości, dzięki któremu okazało się, że dziewczyna na wokalu daje sobie wyśmienicie radę w blues-rocku, o czym do końca przed spotkaniem „Samary” przekonani nie byliśmy.

Perturbacje z wokalistami i wokalistkami spowodowały okresowe zawieszenie działalności zespołu. Ale szczęśliwy traf spowodował, że w grudniu 2008 poznaliśmy śpiewającą w różnych pilskich formacjach dziewczynę, którą nasz ojciec-dyrektor Janusz przekonał do spróbowania czegoś nowego w naszym towarzystwie.

Ewa Pitura, która zasiliła nasz skład z początkiem stycznia 2009 ma nie tylko wielki głos, ale – co ją odróżnia od wokalnych poprzedników – nie ma pseudonimu. Nie przeszkodziło jej to na szybkie wpasowanie się w resztę grupy. Mimo tego, że od początku Ewa twierdziła, że będzie tylko Śpiewać, zaczęła pisać teksty do nowych utworów, układać linie wokalu – a co najważniejsze – robi to w stylu który nam wszystkim bardzo odpowiada. Nasza nowa wokalistka ma najbliżej z całej gromady „kojotów” na salę prób, dlatego liczymy na to, ze żadne względy logistyczne nie zakłócą jej udziału w Johnny Coyote.

W czerwcu 2010 roku do ,,stada kojotów” dołączył Wojtek Wroczyński, który swoją grą na harmonijce świetnie uzupełnia brzmienie zespołu.

Obecnie zespół tworzy nowe utwory, które będą prezentowane obok starych piosenek w nadchodzącym sezonie.

Atrakcyjny Kazimierz
27.11.2010 godz. 20.30

ATRAKCYJNY KAZIMIERZ - zespół został założony w 1992 roku przez toruńskiego muzyka Jacka Bryndala - gitarzystę basowego Kobranocki, Rafała Bryndala - autora tekstów do wszystkich piosenek zespołu oraz grupy kilku zaprzyjaźnionych muzyków. Teksty piosenek z założenia miały być humorystyczną obserwacją tzw. relacji męsko-damskich i specyficznych klimatów życia w Polsce. W kocu 1992 roku została wydana pierwsza płyta zespołu pt: "Prawdziwa Miłość", której producentem muzycznym by Grzegorz Ciechowski ( gra również na instrumentach klawiszowych, flecie, śpiewa) z udziałem min. Wojciecha Karolaka - organy, Wojciecha Waglewskiego - gitara, Jose Torresa - instrumenty perkusyjne i współpracującej wówczas na stałe z zespołem wokalistki Kayah. Piosenki "Jako mąż i nie mąż", "Otyłość", "Prawdziwa Miłość" stały się przebojami radiowymi i telewizyjnymi (plebiscyt radiowo-telewizyjny "Muzyczna Jedynka"). Na początku 1993 roku Małgorzata Potocka zrealizowała film muzyczny pt. "Wesele Atrakcyjnego Kazimierza", który zawiera utworów z tej płyty. Film by wielokrotnie prezentowany na antenie min. TV2, TV Polonia, Polsat. W 1993 roku zespół zdobył pierwszą nagrodę na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za piosenkę "Otyłość". Do zespołu dołączył gitarzysta Jacek Perkowski (eks - De Mono, Kobranocka; obecnie T. Love). W 2002 roku Polskie Radio i Universal Music Polska, wydały (w serii płytowej "Niezwyciężeni") składankę najlepszych piosenek "ATRAKCYJNEGO KAZIMIERZA", a zespół planuje wydanie zupełnie nowego materiału. W ciągu kilku lat działalności kapela koncertowała na scenach w kraju i za granic (m. in. Chicago, Nowy Jork, Londyn, Wupertal).

Śląska Grupa Bluesowa
4.12.2010 godz. 20.30

Jan "Kyks" Skrzek (śpiew, fortepian)
Leszek Winder (gitary)
Michał "Gier" Giercuszkiewicz (perkusja)
Mirek Rzepa (gitary)
Agnieszka Łapka (śpiew)

To czołowe postacie śląskiej sceny bluesowej.
Każdy z nich jest cząstką historii polskiej i śląskiej muzyki rockowej. Nazwiska każdego z nich bez trudu znależść można w we wszystkich encyklopediach polskiej estrady.
By zrozumiec kim są wystarczy wymienic tylko nazwy grup czy nazwiska muzyków, z którymi grali i nagrywali: Czesław Niemen, SBB, Krzak, Dżem, Cree, Bezdomne Psy, Apogeum, Hokus, Easy Rider czy Józef Skrzek, Ireneusz Dudek, Ryszard Skibiński, Ryszard Riedel, Zbigniew Hołdys, Martyna Jakubowicz, Elżbieta Mielczarek i wielu wielu innych.

Śląska Grupa Bluesowa muzycy tworzący zespół współpracują ze sobą od przeszło trzydziestu pięciu lat.

Śląska Grupa Bluesowa to kwintesencja tego co onegdaj nosiło etykietkę "silesian sound" a tak naprawdę jest najprawdziwszym "śląskim bluesem" i to w najlepszym wydaniu.

W 2005 roku ukazała się długo oczekiwana kolejna płyta Jana "Kyksa" Skrzeka i Śląskiej Grupy Bluesowej pt. "Bo takie są dziewczyny".
Płyta została wyróżniona w wielu ankietach.
Wydawnictwem tym zespół zdobył szereg wyróżnień i czołowych miejsc w plebiscytach muzycznych.
Poprzednia płyta zespołu "Modlitwa Bluesmana w pociągu" zdobyła status najlepszej płyty minionej dekady.

Pełne energii i specyficznego klimatu koncerty legendarnych muzyków.

- Jan "Kyks" Skrzek (śpiew, fortepian, harp.)
Niekwestionowany mistrz i wirtuoz harmonijki ustnej.
W swoim dorobku posiada udział w licznych koncertach i festiwalach, nagraniach, filmach i programach telewizyjnych. Wielokrotnie wyróżniany i nagradzany.

- Leszek Winder (gitara)
Gitarzysta, lider legendarnej super grupy Krzak.
Ostatnia płyta "3 Numer" została uznana najlepszą płytą gitarową 2005 roku W 2005 roku w plebiscycie TOP 2005 Winder został uznany najlepszym gitarzystą w kategorii blues oraz rock.
W 2006 roku w TOP BLUES najlepsza gitara.

- Michał "Gier" Giercuszkiewicz (perkusja)
Charyzmatyczny perkusista zespołu DŻEM oraz Apogeum, Kwadrat, Krzak, SBB, Free Surprises, Cree, Bezdomne Psy, Śląska Grupa Bluesowa, Jan i Józef Skrzek, Loco Richter, Elżbieta Mielczarek i wielu innych

- Mirosław Rzepa (gitara basowa, gitary)
Gitarzysta , multi instrumentalista. Od lat ściśle związany z czołówką śląskiego środowiska muzycznego. Współpracował, nagrywał i koncertował między innymi z grupami SBB, Krzak , Dżem, Bezdomne Psy, Błędowski-Winder Band oraz Elżbietą Mielczarek, Ryszardem Skibińskim, Ryszardem Riedlem, Zbigniewem Hołdysem......

- Agnieszka Łapka (śpiew)
Wokalistka, plastyk. Śpiewa charakterystycznym niskim głosem. Debiutowała w zespole Ości złożonym z weteranów śląskiego bluesa. Obecnie Agnieszka współpracuje ze Śląską Grupą Bluesową.

Zapraszamy na koncert zespołu.
To zawsze spontaniczne i porywające wydarzenie.

Mebius 11.09.2010 (sobota) godz.20.00 bilet 5 zł.

Kamień Kamień Kamień 18.09.2010 (sobota) godz.20.30 bilet 10 zł.

23.09.2010 (czwartek) godz.20.00 Bilet – 50 zł. ilość miejsc ograniczona Bilety dostępne od 01.09’10 w klubie oraz w Fotomargot, Radomsko ul. Reymonta 12

Kuśka Brothers 2.10.2010, godz. 20.30

Please The Trees Support - Peter J. Birch 9.10.2010 godz. 21.00

Peter J. Birch

Krzak 10.10.2010 godz.20.00

Krzysztof Wolinski & Maciej Strzelczyk 20.10.2010 (sobota) godz.20.00

Mech 10.11.2010 godz.20.30

CREE 13.11.2010 godz. 20.30

Kran 19.11.2010 godz. 20.30

Johnny Coyote 20.11.2010 godz. 20.30

Atrakcyjny Kazimierz 27.11.2010 godz. 20.30

Śląska Grupa Bluesowa 4.12.2010 godz. 20.30